
Mikilvægur sigur í einu Wok On málanna fyrir Landsrétti
Afar þýðingarmikill sigur vannst fyrir Landsrétti í gær þegar dómurinn úrskurðaði í máli manns sem unnið hafði hjá veitingastaðnum Vietnam restaurant áður en staðurinn var tekin til gjaldþrotaskipta. Viðurkenndi dómurinn meðal annars að launakröfur mannsins skyldu ná til yfirvinnu hans og sneri þar með við úrskurði Héraðsdóms Reykjavíkur. Er um gríðarlega mikið hagsmunamál að ræða, bæði fyrir umræddan mann, en einnig fyrir um á fjórða tug annarra starfsmanna, þar á meðal Eflingarfélaga, sem bíða úrlausnar sinna mála.
Vietnam Restaurant var í eigu veitingamannsins Quang Lé en félög í hans eigu voru tekin til gjaldþrotaskipta eitt af öðru árið 2024. Hafa málin í heild sinni gjarnan verið kennd við Wok On, umfangsmestu veitingakeðju Lé.
Grunur um mansal og önnur brot
WOKON, rekstrarfélag Wok On, var tekið til gjaldþrotaskipta 12. júní 2024, en fyrir þann tíma hafði lögregla ráðist í umfangsmiklar aðgerðir sem beindust að fyrirtækjum Quang Lé. Var hann grunaður um mansal, peningaþvætti, brot á atvinnuréttindum útlendinga og skipulagða brotastarfsemi. Átti Quang Lé alls átta félög á þessum tíma sem ýmist héldu utan um rekstur veitingastaða eða voru fasteignafélög.
Vietnam restaurant var úrskurðað gjaldþrota 12. september 2024 og á málið sem Landréttur úrskurðaði í gær rætur að rekja til þess.
Svikin um laun fyrir yfirvinnu
Fyrir dómi var þess krafist að þrotabúið greiddi manninum vangoldin laun hans, annars vegar vegna dagvinnu og hins vegar vegna yfirvinnu, auk orlofs. Skiptastjóri þrotabúsins hafði þegar fallist á að greiða dagvinnulaunin en ágreiningur var um yfirvinnu, þar sem krafan var tæpar 15 milljónir króna. Byggði sú krafa á því að maðurinn hafði frá upphafi ráðningarsamnings síns, sem gerður var í febrúar 2022, unnið mun meira en hann fékk greitt fyrir. Hann hafi að jafnaði unnið tólf klukkustundir á dag, sex daga vikunnar.
Við málareksturinn var á það bent að það er á ábyrgð vinnuveitanda að halda utan um unnar yfirvinnustundir, samkvæmt lögum. Það hafi hann hins vegar ekki gert. Skiptastjóri þrotabúsins hélt því hins vegar fram að starfsmaðurinn fyrrverandi yrði að færa sönnur á að hann hefði unnið umrædda yfirvinnu.
Vitnisburður samstarfsfólks gerði gæfumuninn
Í ljósi þess að ekki voru tiltæk skjöl eða tímaskráningar um vinnutíma leiddi starfsmaðurinn fyrrverandi fram fjölda vitna, fyrrverandi starfsmenn Vietnam Restaurant, sen báru um það vitni að vinnutími mannsins, sem og þeirra allra, hefði verið tólf klukkustundir á dag, sex daga vikunnar. Sömu vitnisburðir lágu fyrir í skýrslum lögreglu af starfsfólkinu, auk þess sem upplýsingar um opnunartíma veitingastaðarins gáfu þeim vitnisburðum vægi.
Í úrskurði Landsréttar kemur fram að í ljósi þess að ekki hafi neitt komið fram um að Vietnam Restaurant hafi komið upp kerfi til að halda utan um unnar vinnustundir, svo sem skylt er, sé það á ábyrgð vinnuveitandans, og þar með skiptastjóra þrotabúsins, að hnekkja staðhæfingum starfsfólksins um vinnutíma. Það hafi þrotabúið ekki gert.
Tæpar 20 milljónir úrskurðaðar sem forgangskröfur
Dómurinn féllst því á kröfu starfsmannsins fyrrverandi um að hann hefði unnið mikla yfirvinnu sem skyldi hafa stöðu forgangskröfu í þrotabúið. Alls var upphæð yfirvinnunnar sem dómurinn úrskurðaði um rétt rúmar 14 milljónir króna. Þá var jafnframt fallist á aðrar kröfur, þ.e. um dagvinnu og orlof.
Alls úrskurðaði Landsréttur því tæpar 19,9 milljónir króna kröfur starfsmannsins fyrrverandi skyldu njóta forgangs sem launakröfur við skipti á þrotabúi Vietnam Restaurant.
Kærufrestur til Hæstaréttar vegna málsins er tvær vikur en alls óljóst er hvort málinu verði áfrýjað.
Launaþjófnaður á að hafa afleiðingar
Sem fyrr segir skiptir niðurstaða þessa máls gríðarmiklu máli fyrir fjölda fólks, bæði þeirra sem unnu hjá Vietnam Restaurant, en einnig fyrir starfsfólk annarra fyrirtækja Quang Lé, þar sem svipaður háttur virðist hafa verið hafður á í öllum hans rekstri. Að starfsfólk hafi verið látið vinna óheyrilega mikið, fengið lítið frí, og ekki fengið greitt sem skyldi.
Gerðar hafa verið viðlíka kröfur fyrir hönd fyrirverandi starfsfólks í öllum hinum gjaldþrota fyrirtækjum Quang Lé en skiptastjórar þeirra hafa almennt hafnað þeim með vísan til þess að engin gögn séu til staðar um hina ógreiddu yfirvinnu. Ætla má að dómurinn hafi fordæmisgildi og leiði til þess að þrotabúin samþykki réttmætar kröfur starfsfólksins fyrrverandi.
Efling fagnar því mjög að réttlætið hafi sigrað í Landsdómi. Launaþjófnaður er ólíðandi og á að hafa afleiðingar, líka þegar þrotabú eru gerð upp.




